czwartek, 14 października 2010

jeśli dziś jest październik

Tak, zdaję sobie sprawę, że może to trochę nieoczekiwanie, ale takie mam czasem przebłyski, a chyba rzadko mówię o tym głośno, bo przecież dużo ciekawiej jest wiecznie smęcić i mniej lub bardziej okazjonalnie rzucać kurwami. Ale dłużej nie mogę milczeć na ten temat. Muszę, bo się uduszę.

Jestem wściekle szczęśliwa.
Jak norka, czy jak tam.

I właściwie - nie bójmy się tego przyznać - nie mam ANI JEDNEGO powodu do narzekań. Ani jedniusieńkiego. Owszem, chwilami rzuca mi się na łeb i wszystko widzę w odcieniach od 75% szary wzwyż, ale to tylko oznacza, że mi padło na oczy.

A dziś - normalnie chce mi się krzyczeć ze szczęścia. Wiecie, tak na ulicy, na całe gardło, zrobić z siebie idiotkę, wszystko nie ma znaczenia. Upić się ze szczęścia i podskakiwać. Machać torebką jak idę. Rzucać się na szyję i uściskiwać z całej siły.

No, to byłoby na tyle.
Dziękuję pięknie za uwagę.

Nie, nie próbowałam dopalaczy.
No co Wy.

2 komentarze:

  1. Dobrze mieć powód do takiej radości :)

    OdpowiedzUsuń
  2. jesteś podła.

    a tak poważnie - to Ci po prostu zazdroszczę. :)

    OdpowiedzUsuń